23.9.12

Ισπανία φτωχιά από φταίξιμο των πλουσίων

Καταραμένοι
αυτοί που κάποια μέρα δεν είδαν,
καταραμένοι τυφλοί καταραμένοι,
αυτοί που δεν σπεύσανε να δώσουν
στη σεπτή πατρίδα ψωμί
αλλά τα δάκρυα, καταραμένες
λερωμένες στολές
και ράσα αγρίων,
βρωμερών σκύλων των σπυλαίων και
του τάφου.

Η φτώχεια στην Ισπανία ήταν
σαν άλογα γεμάτα καπνό,
σαν πέτρες πεσμένες
από την πηγή της κακομοιριάς,
χώματα δημητριακά που δεν άνοιγαν,
μυστικές αποθήκες από
γαλάζιο και καλάι,
ωάρια, θύρες, κλεισμένα τόξα,
βάθη που θέλαν να γεννοβολήσουν,
όλα φυλάγονταν
από τρίκωρους φρουρούς, με δίκαννα,
από παπάδες με θλιβερό ποντικίσιο χρώμα,
από λακέδες του βασιλιά
με τον πελώριο πισινό.

Σκληρή Ισπανία, χώρα μηλένια και πεύκινη
σου απαγόρευαν οι αλήτες αφέντες σου:
μη σπείρεις, μη ζευγαρώσεις
τα γελάδια, να κλειστείς στον εαυτό σου σαν
σε τάφο,
να επισκέφτεσαι κάθε χρόνο το μνημείο
του Χριστόφορου του ναύτη,
να χλιμιντράς
«ομιλίες» με τους πιθήκους που έρχονταν
απ' την Αμερική
όμοιους σε «κοινωνική
θέση» και φτωχολογιά.

Μη στήνεις σκολειά,
μη κάνεις να τρίξει
το φλούδι της γης μ' αλέτρια, μη γιομίσεις
τους σιτοβολώνες με τη σταρένια αφθονία:
προσεύχεστε,
κτήνη, προσεύχεστε,
ένας θεός, μ' έναν τεράστιο αφεδρώνα σαν του
βασιλιά σάς περιμένει: «Εκεί, θα φάτε σούπα,
αδελφοί μου».

Ισπανία στην καρδιά, Ύμνος στις δόξες του λαού εν πολεμω (1936 - 1937)

Δεν υπάρχουν σχόλια: