26.4.11

Τύπος

Ατένισα την Εποχή του Χάρτου
με φύλλα κίτρινα ντυμένη
που λίγο λίγο ανεβάσαν
την επιφάνεια της γης:

μια λοχμηρή δημοσιογραφία
άναψε πυρκαγιές προδοτικές,
ή σκότωσε με μια ψευτιά,
ή αποσμητικά διαφήμισε,
ή γλύκανε την τυραννία,
ή διάδωσε σκοταδισμό.

Πρότεινε η κάθε εφημερίδα
τους νόμους του αφεντικού της,
και πουληθήκαν οι ειδήσεις
υγρές από φαρμάκι κι αίμα.

Πρόσμενε καθιστός ο θάνατος
διαβάζοντας
του κόσμου τις εφημερίδες
από τις τροχιές του τις αόμματες.
Κι εγώ άκουσα το πώς γελούσε
μες τις σιαγόνες τις πικρές του
διαβάζοντας πως οι εκδότες
του φέρονταν με τρυφεράδα.

Ο λίθινος άλλαξε άνθρωπος
σε χάρτινον. Κι είναι ντυμένος
έξω και μέσα
πάθη προκατασκευασμένα
ή ένα χαλί εντερικό.

Αίμα και σεξ έχουν γεμίσει
του κόσμου όλου τις σελίδες
και θά 'ταν δύσκολο να βρεις
μια γυμνωμένη πιτσιρίκα
απλώς να τρώει ένα μήλο
πλάι στο γαλάζιο το ποτάμι,
μιας και γεμίσαν τα ποτάμια
με θλιβερό μελάνι τύπου, και
μ' εφημερίδα σκέπασ' ο άνεμος
ηφαίστεια και πολιτείες.

2 σχόλια:

Orelia είπε...

!!!
πήγαινα στοίχημα πως ήταν Δημουλά
ίσως εκ του επίκαιρου...

confused είπε...

Υπάρχει πιο επίκαιρος από τον λατρεμένο Νερούδα;
Ήταν το πρώτο ποίημα που δημοσίευσα στο συγχωρεμένο "Θαλασσομπερδεμένη" πριν 4 χρόνια!
Καλημερούδια :))