21.6.10

ΓΚΟΛ!!! (Γένεση μιας κραυγής)

Όταν το «Γκ» στριμώχνεται στο λαιμό,
όπως χιλιάδες «Γκ» που μαλώνουν
για να βρουν το «ο», να το μεταφέρουν αλλού
και να διαχυθεί στη ζεστή ατμόσφαιρα.
Και τυλίγονται μαζί, για να διαχυθούν
πίσω από άλλα ίδια που έχουν ήδη εκραγεί.
Και ρίχνουν κυλιόμενες νάρκες
και φεύγουν για τόπους εκστατικούς.
Και το τελικό «λ», σαν ένας ήχος,
σαν ζωντανή μεταλλική σφραγίδα,
σείεται, χορδή με παλμό ηλεκτρικό,
αλλά εντωμεταξύ αναζητά τους καρδιακούς παλμούς.
Μαζί τα τρία θα είναι η μεγαλύτερη κραυγή.
Αυτή που περίμενε καθώς μεγάλωνε, κρυμμένη.
Και μπορεί να υπάρξει ή όχι, αλλά όταν λέγεται
έχει σκόνη, λάμψη, έκρηξη, καπνό...

Δεν υπάρχουν σχόλια: