13.5.10

Όσο με πληγώνεις

Ολόκληρος στον έρωτα δοσμένος,
άλλη χαρά δεν έχω παρά μόνο
στην άγρια σου ματιά να κρυφολιώνω
και να σου είμαι πάντα υποταγμένος.

Κι όταν στα πόδια σου γονατισμένος,
τ' απελπισμένα χέρια μου απλώνω
κι εσύ με διώχνεις, νιώθω τέτοιον πόνο,
που ευφραίνομαι, σα σκύλος κλοτσημένος.

Σκληρό αγόρι, όσο με πληγώνεις,
τόσο και πιο πολλή χαρά μού δίνεις∙
σκιρτά η ψυχή μου όταν τη ματώνεις

και τρέμει από φόβο μήπως γίνεις
πιο τρυφερός μια μέρα - γιατί ξέρει
να χαίρεται μονάχα αν υποφέρει.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Μαζωχισμός... Και φανερή ομοφυλοφιλία... Και βλακεία...
Ο Καβάφης ουδέποτε φανέρωσε στην ποίηση του την ομοφυλοφιλία του. Τα ποιήματα του τα ερωτικά μπορείς να τα εκλάβεις και ως απευθυνόμενα σε γυναίκες. Δεν ξαναδιάβασα Χριστιανόπουλο, είναι το πρώτο που διαβάζω, άκουσα κι ότι αρνήθηκε ένα βραβείο - καλά έκανε- αλλά μάλλον θα τον διαβάσω στην άλλη ζωή...